خوانا نیست?
ورود جستجو ثبت نام

جاذبه های گردشگری بار

درباره بار

شهر بار دارای آبشاری زیباست که در دل کوه و میان باغهای گردو قرار گرفته است که به‌عنوان جاذبه‌های بار می‌توان نام برد.

از میوه‌های اصلی و وافر آن می‌توان به سیب، هلو، گردو، گلابی، زردآلو و آلو اشاره کرد. آواز محلی آن‌ها به زبان کردی بوده و همچنین رقص محلی کردی دارند. مردم بار به چهار طایفه تقسیم می‌شوند: قاضی، عرب، غضنفری، عام و به سه دسته سید حسینی، سید رضوی و عام (باری) تقسیم می‌شوند. زنان در بار با رنگ شالهایشان شناخته می‌شوند، بدینصورت که کسانیکه شال سبز سر می‌کنند سید و شال سفید، آبی، و قهوه‌ای نشانه عام بودن آنهاست. بار دارای ۴ امامزاده می‌باشد.

شهر بار از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور، با مختصات جغرافیایی ۵۸ درجه و ۴۳ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی، در ۲۷ کیلومتری شمال غربی شهر نیشابور و ۸۰ کیلومتری شهر مشهد قرار گرفته است.

شهر بار از سطح دریا ۱۶۷۰ متر ارتفاع دارد و آب و هوای آن، معتدل و کوهستانی با زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است.

آرامگاه‌های چندین امام‌زاده در داخل و اطراف شهر بار از قدمت چند صد ساله آن حکایت دارد.

مردم شهر بار به زبان فارسی با لهجه نیشابوری سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.


براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۷۵، شهر بار ۴۱۱۷ نفر جمعیت داشته است که در سال ۱۳۸۵، به ۷۰۰۰ نفر افزایش یافته است.

درآمد مردم شهر بار از فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‌شود. گروهی نیز، در امور خدماتی و صنایع دستی اشتغال دارند.

زمین‌های زراعی به شیوه آبی و دیم کشت می‌شوند. مهم‌ترین محصولات زراعی و باغی شهر شامل گندم، جو و میوه‌های آلوسیاه، آلوزرد، گیلاس، هلو، گلابی، شلیل، آلبالو، و سیب است. سیب شهر بار شهرت فراوانی دارد و به خارج از ایران صادر می‌شود.

مراتع غنی و سرسبز پیرامون شهر موجبات رونق دامداری و تولید گوشت و فراورده‌های لبنی را فراهم آورده است. پرورش زنبور عسل نیز، در این شهر رواج دارد.

مردم شهر بار به ویژه زنان، ضمن همکاری در فعالیت‌های زراعی و دامداری به تولید صنایع دستی قالی و فرت می‌پردازند.

شهر بار در دامنه کوه استقرار یافته و پیرامون آن را ارتفاعات فراگرفته‌اند. این شهر، بافت مسکونی متراکم و فشرده‌ای دارد و از دو بافت سنتی و مدرن تشکیل شده است. معابر و کوچه‌های شهر، در قسمت قدیمی عموماً کم عرض و پیچ در پیچ، و در محله‌های جدید پهن با امکان تردد وسائط نقلیه موتوری است.

شرایط اقلیمی و نوع فعالیت و معیشت خانوارها، از عوامل مؤثر در شکل‌گیری خانه‌های این شهر می‌باشند.

از فضاهای مشترک خانه‌های شهر می‌توان به اتا ق‌های خواب و استراحت، آشپزخانه، سرویس بهداشتی، انبار علوفه اشاره کرد. سقف اغلب خانه‌ها مسطح است و با کاهگل یا قیرگونی، اندود شده‌اند.

مصالح به کار رفته در ساخت بناهای قدیمی، سنگ، خشت، آجر، گل و چوب است. در ساخت خانه‌های جدید از مصالحی مانند سیمان، گچ، آجر و تیرآهن استفاده شده است. جاذبه‌های گردشگری:

باغ‌های فراوان میوه گرداگرد شهر را فراگرفته‌اند. تنوع رنگ‌های طبیعی در باغ‌ها، در فصول مختلف سال، تابلوهای طبیعی رنگارنگ و رؤیایی پدید می‌آورند.

ارتفاعات اطراف شهر با پوششی از انواع گیاهان مرتعی و دارویی در تمام طول سال، کوهنوردان بسیاری را به سوی خود جلب می‌کنند.

آبشار زیبای بار در ارتفاعات شمال شهر قرار دارد. طبیعت سرسبز و پر طراوت حواشی آبشار همراه با موسیقی ریزش آب، فضای دلپذیری پدید آورده و در فصول مساعد سال، گردشگران بسیاری را به سوی خود فرا می‌خواند. شهر بار، در مسیر حرکت ایل توپکانلو واقع شده است. ایل توپکانلو در اوایل فروردین ماه در ییلاقات منطقه سرولایت نیشابور مستقر می‌شود، در تیر ماه به «میان بند» نقل مکان می‌کند و در مهر ماه به سمت قشلاق (منطقه سرخس و کاشمر) رهسپار می‌شود.

منظره استقرار چادرهای عشایر، زنان و مردان در حال کار و کوچ بهاره و پاییزه، از جلوه‌های زندگی عشایری است که جاذبه گردشگری منحصربه‌فرد این شهر نیز محسوب می‌شود. آرامگاه امام‌زاده آبکوزه در ۵ کیلومتری شهر قرار دارد. مردم این شهر برای انجام مراسم مذهبی و نیایش و دعا به این امام‌زاده مراجعه می‌کنند. آرامگاه امام‌زاده بنام در داخل شهر و مقبره امام‌زاده باغ چاه نیز در میان باغ‌های شهر قرار دارند. مردم شهر بار در اعیا د ملی و مذهبی به جشن و سرور و در ایام محرم و شهادت ائمه به عزاداری می‌پردازند. از مراسم ویژه این شهر می‌توان به مراسم شبیه‌خوانی در ماه محرم و مراسم دعای باران در هنگام خشکسالی اشاره کرد.

بهره‌گیری از انواع آوازها و آهنگ‌های محلی و موسیقی مقامی و ترانه‌های دشتی، با همراهی سازهای محلی سرنا، دهل و قوشمه در مراسم و جشن‌های مردم شهر متداول است. دوبیتی خوانی نیز، در شهر رواج دارد. از رقص‌های محلی این شهر می‌توان به رقص اسب چوبی، چوب بازی و رقص محلی اشاره کرد.

یک قل دو قل، تیله بازی، جوز بازی (بازی با گردو)، خر بلقیس، کبدبدی و کشتی باچوخه، از بازی‌ها و ورزش‌های محلی شهر بار به شمار می‌روند.

بیشتر مردم شهر بار از لباس محلی استفاده می‌کنند. پوشاک معمول مردان شهر، شامل عرقچین، شال سبز و جلیقه است. لباس محلی زنان نیز مشتمل بر شلوار مشکی (معمولاً کج‌راه)، دامن چین‌دار (شلیته) از جنس کرباس با تزیینات زیبا در حاشیه و الخاق (نوعی کت از جنس مخمل زری دوزی) می‌باشد. سربند زنان به رنگ مشکی با حاشیه‌ای قرمز و از جنس ساتن است که به آن کلاغی می‌گویند. زنان شهر از روسری سبز رنگی که به صورت بال بالی می‌بندند نیز استفاده می‌کنند.

از صنایع دستی شهر بار می‌توان به قالی و قالیچه با طرح و نقش زیبا و خوش رنگ اشاره کرد.

معروف‌ترین سوغات شهر بار، روغن حیوانی، نان محلی و خشکبار است.

غذاهای محلی و خوش‌طعم شهر بار عبارتند از: انواع اشکنه، کشته جوش، زیرک جوش، بلغور شیر، حلوا، حلیم، حلوا برنج، فطیر مسکه، انواع نان تفدون (تافتون) و کشک اشاره کرد. دسترسی: شهر بار از طریق شهر نیشابور با جاده‌ای آسفالت قابل دسترسی است.

  • موقعیت

    شهر بار در استان خراسان رضوی و در دره‌های رشته‌کوه بینالود، با فاصله ۵۵ کیلومتری شمال غرب نیشابور قرار گرفته است. رودخانه بار نیز در کنار این روستا واقع شده است. شهر بار دارای آبشاری زیباست که در دل کوه و میان باغهای گردو قرار گرفته است که به‌عنوان جاذبه‌های بار می‌توان نام برد. شهر بار از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور، با مختصات جغرافیایی ۵۸ درجه و ۴۳ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی، در ۲۷ کیلومتری شمال غربی شهر نیشابور و ۸۰ کیلومتری شهر مشهد قرار گرفته است. شهر بار از سطح دریا ۱۶۷۰ متر ارتفاع دارد و آب و هوای آن، معتدل و کوهستانی با زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است. براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۷۵، شهر بار ۴۱۱۷ نفر جمعیت داشته است که در سا ل ۱۳۸۵، به ۷۰۰۰ نفر افزایش یافته است.

  • مختصات جغرافیایی

    36°29′31″N 58°42′59″E / 36.49194°N 58.71639°E / 36.49194; 58.71639

  • مساحت
  • ارتفاع از سطح دریا

    ۱۶۷۰ متر

  • جمعیت

    ۷۰۰۰ نفر

  • تراکم جمعیت
  • رشد جمعیت
  • میانگین دمای سالانه

    14.3 سانتی گراد

  • میانگین بارش سالانه

    920 میلی متر

  • روزهای یخبندان سالانه
  • توضیح کلی وضعیت اقتصادی

    از میوه‌های اصلی و وافر آن می‌توان به سیب، هلو، گردو، گلابی، زردآلو و آلو اشاره کرد. درآمد مردم شهر بار از فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‌شود. گروهی نیز، در امور خدماتی و صنایع دستی اشتغال دارند. زمین‌های زراعی به شیوه آبی و دیم کشت می‌شوند. مهم‌ترین محصولات زراعی و باغی شهر شامل گندم، جو و میوه‌های آلوسیاه، آلوزرد، گیلاس، هلو، گلابی، شلیل، آلبالو، و سیب است. سیب شهر بار شهرت فراوانی دارد و به خارج از ایران صادر می‌شود. مراتع غنی و سرسبز پیرامون شهر موجبات رونق دامداری و تولید گوشت و فراورده‌های لبنی را فراهم آورده است. پرورش زنبور عسل نیز، دراین شهر رواج دارد. مردم شهر بار به ویژه زنان، ضمن همکاری در فعالیت‌های زراعی و دامداری به تولید صنایع دستی قالی و فرت می‌پردازند. از صنایع دستی شهر بار می‌توان به قالی و قالیچه با طرح و نقش زیبا و خوش رنگ اشاره کرد. معروف‌ترین سوغات شهر بار، روغن حیوانی، نان محلی و خشکبار است.

  • جمعیت زیر خط فقر
  • تولید ناخالص داخلی
  • شهردار

    مهندس سید رضا حسینی دشت بیاض

  • پیش‌شماره تلفنی

    0552455

  • وبگاه

موارد مرتبط

هتل های بار

هتل های ایران

آژانس های مسافرتی مجری تور ایران

برچسب ها

ما را در گوگل حمایت کنید