خوانا نیست?
ورود جستجو ثبت نام

جاذبه های گردشگری باخرز

درباره باخرز

باخرز شهری است در استان خراسان رضوی در شرق ایران. این شهر مرکز شهرستان باخرز است. این شهر در گذشته از اهمیت بيشتری برخوردار بوده، و نام آن به همه منطقه تايباد اطلاق می‌شده است. باخرز از شمال به تربت جام، از جنوب به خواف، از خاور به تايباد و از باختر به تربت حيدريه محدود می‌گردد.

رشته کوههایی با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی در آن امتداد دارد. کوه باخرز (مرتفعترین قله ، ۷۵۵ ، ۱ متر)، در ناحیه باخرز واقع است . علاوه بر رشته قناتهای میروَس ، ریگستان و تقی آباد، رود روس و ریزابه های آن ، کال کوه سفید و شهرنو، که به هریرود می ریزند، اراضی باخرز را مشروب می کنند در باخرز بادهای خشک و کمی سوزان می وزد، و در اراضی آن (کوه و دشت )، درختان گز، تاغ و پنبه یافت می شود. محصولات آن زعفران (امروزه کشت غالب زعفران است)، تره بار، زیره ، گندم ، جو، پنبه و چغندر قند است و از درختان میوه انار، توت ، انجیر ،آلو ،زردآلو و انگور دارد. از صنایع دستی دارای قالیچه بافی است .

موقعیت جغرافیایی و تقسیمات سیاسی:

شهر باخرز در عرض جغرافیایی (12  35 ) شمالی و طول جغرافیایی ( 19  60 ) شرقی واقع شده است . این شهر در در ارتفاع 1279 متری از سطح دریا استقرار دارد . شهر باخرز از شمال با فاصله 45 کیلومتر به تربت جام متصل می شود، از سمت جنوب ، ارتفاعات باخرز و روستاهای کوهستانی و خوش آب و هوای ارزنه ، ارخود و کردیان منتهی می شود . از سمت غرب با فاصله 75 کیلومتری به شهر تربت حیدریه مرتبط می شود . شهر باخرز از سمت شرق با فاصله 50 کیلومتر به شهر تایباد مرتبط می شود .

 توپوگرافی ( پستی و بلندی ):

وضعیت شهر باخرز از نظر طبیعی و نحوه استقرار شهر، اساساً در دامنه یک رشته از کوه های جنوبی منطقه قرار دارد . این رشته ارتفاعات که بنام ارتفاعات باخرز نامیده می شود در امتداد شمال غرب – جنوب شرق و ادامه رشته جنوبی کوههای کوه سرخ در 70 کیلومتری شرق تربت حیدریه است که شهرستان تایباد را از شهرستان خواف جدا می سازد . بلندترین قلل این رشته کوه عبارتند از تورانه ، زرداب، سفید کوه، کوه سنگی ، کوه آبقه ، قله کوه باخرز در بخش جنوبی شهر قرار دارد و، شهر باخرز در دامنه آن گسترده است ، این کوه 1755 متر ارتفاع دارد.

آب و هوا:

شهر باخرز جزء منطقه آب و هوای خشک و نیمه خشک شمال شرقی ایران است که دارای آب و هوای نسبتاً بیابانی با زمستانهای سرد و تابستانهای گرم است . میزان بارندگی بین 250 تا 300 میلی متر می باشد ، فصل بارندگی از اواخر مهر شروع شده و در اوخر فروردین ماه به پایان می رسد.

پوشش گیاهی :

شهر باخرز در یک موقعیت نیم کوهستانی در منطقه نیم خشک واقع شده است ، اطراف شهر اراضی حاصل خیز و مرغوبی وجود دارد . تا سال 1371 به عنوان یک روستا ایفای نقش می نموده و فعالیت اصلی مردم کشاورزی و باغداری بوده است . قنوات پر آب نیز در اطراف شهر جهت آبیاری مزارع و باغات وجود دارد. بنابراین اراضی حاشیه شهر در نیمه جنوب و جنوب شرقی به کشت دیم گندم و جو و مراتع که پوشیده از گیاهان درضه ، خارشتری ، اسپند، گون، قیچ و جارو می باشد. اراضی حاشیه شمالی و غربی بیشتر به کشت زعفران و محصولات آبی مثل گندم ، جو، چغندر، اختصاص یافته است. اراضی حاشیه جنوب غربی بیشتر به باغات میوه اختصاص یافته که مساحت قابل توجهی را اشغال نموده است، منابع طیبعی پارک جنگلی را به وسعت 18 هکتار در حاشیه غربی شهر ایجاد نموده است در فضاهای داخل شهر مساحتی حدود 26 هکتار به باغات میوه اختصاص دارد که فضای سبز بسیار خوبی را ایجاد نموده است.

ساکنین :

گروههایی از طوایف هزاره و بهلولی و تیموری بربری (خاوری ) در آن سکونت دارند. به نوشته سفرنامه کلنل ییت ، باخرز در دوره قاجاریه ، بارها گرفتار هجوم و غارت ترکمنها شده است . در عهد ناصرالدین شاه جمعیت عمده باخرز را ایرانیان تشکیل می دادند که «باخرزی » خوانده می شدند، و طوایفی مانند هزاره ای و تیموری و افغانی نیز در آن ساکن بودند .

امروزه زبان اهالى باخرز، فارسى با گويشی شبیه گویش تربتى است و دين مردمان آن اسلام (سنى و شيعة اثناعشري) است.

تقسیمات کشوری :

در دوره های تاریخی ، محدوده سیاسی باخرز اغلب دستخوش دگرگونی شده است . در ۱۳۱۶ ش ، طبق قانون تقسیمات کشوری ، باخرز احتمالاً به عنوان دهستان ، در بخش طیبات (تایباد) در شهرستان مشهد تشکیل یافت .
در ۱۳۲۹ ش ، بخش طیبات (تابع مشهد) از سه دهستان پایین ولایت باخرز (مرکز: یوسف آباد)، میان ولایت باخرز (مرکز: مشهدریزه ) و یا بالا ولایت باخرز و شهرنو، در مجموع با ۱۰۵ آبادی ، تشکیل می شد . در ۱۳۳۱ ش ، باخرز جزو شهرستان «جام و باخرز» و مشتمل بر دهستانهای بالا ولایت (با ۵۳ ده )، پایین ولایت (با ۲۴ ده ) و میان ولایت (با ۳۱ ده ) بود .
در تقسیمات کشوری ایران در ۱۳۵۵ ش ، شهرستان باخرز (مرکز، تایباد) با همان تقسیم بندی ، و در فهرست واحدهای تقسیمات کشوری تا پایان شهریور ۱۳۶۵، شهرستان باخرز به نام تایباد همچنان دارای سه دهستان میان ولایت ، پایین ولایت و بالا ولایت قید شده است . در قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری در مهر ۱۳۶۵، باخرز دهستانی درشهرستان تایباد (به مرکزیت شهرِنو باخرز) ضبط شده است و در تقسیمات کشوری (۱۳۶۹ ش ) به جای شهرنو، شهرنو باخرز آمده است .
در مرداد ماه سال ۱۳۸۹ باخرز به شهرستان ارتقا یافت .

  • موقعیت

    شهر باخرز در عرض جغرافیایی (12  35 ) شمالی و طول جغرافیایی ( 19  60 ) شرقی واقع شده است . این شهر در در ارتفاع 1279 متری از سطح دریا استقرار دارد . شهر باخرز از شمال با فاصله 45 کیلومتر به تربت جام متصل می شود، از سمت جنوب ، ارتفاعات باخرز و روستاهای کوهستانی و خوش آب و هوای ارزنه ، ارخود و کردیان منتهی می شود . از سمت غرب با فاصله 75 کیلومتری به شهر تربت حیدریه مرتبط می شود . شهر باخرز از سمت شرق با فاصله 50 کیلومتر به شهر تایباد مرتبط می شود .

  • مختصات جغرافیایی

    ۳۴°۵۹′۴۲″ شمالی ۶۰°۱۸′۴۷″ شرقی / ۳۴.۹۹۵° شمالی ۶۰.۳۱۳° شرقی / 34.995; 60.313

  • مساحت
  • ارتفاع از سطح دریا

    1279 متر

  • جمعیت

    ۷۳۹۶ نفر

  • تراکم جمعیت
  • رشد جمعیت
  • میانگین دمای سالانه

    14 درجه سانتیگراد

  • میانگین بارش سالانه

    250 تا 300 میلی متر

  • روزهای یخبندان سالانه
  • توضیح کلی وضعیت اقتصادی

    شهر باخرز در یک موقعیت نیم کوهستانی در منطقه نیم خشک واقع شده است ، اطراف شهر اراضی حاصل خیز و مرغوبی وجود دارد . تا سال 1371 به عنوان یک روستا ایفای نقش می نموده و فعالیت اصلی مردم کشاورزی و باغداری بوده است . در اراضی این شهر (کوه و دشت )، درختان گز، تاغ و پنبه یافت می شود. محصولات آن زعفران (امروزه کشت غالب زعفران است)، تره بار، زیره ، گندم ، جو، پنبه و چغندر قند است و از درختان میوه انار، توت ، انجیر ،آلو ،زردآلو و انگور دارد. از صنایع دستی دارای قالیچه بافی است .

  • جمعیت زیر خط فقر
  • تولید ناخالص داخلی
  • شهردار

    مهندس اسکندری

  • پیش‌شماره تلفنی

    0529

  • وبگاه

    http://bakharzcity.ir

موارد مرتبط

هتل های باخرز

هتل های ایران

آژانس های مسافرتی مجری تور ایران

برچسب ها

ما را در گوگل حمایت کنید