خوانا نیست?
ورود جستجو ثبت نام

آرامگاه صائب تبریزی

آرامگاه صائب، در باغی به نام تکیه که باغ شخصی خود او بوده است، مشرف به نهر نیاصرم در خیابانی که به نام او (خیابان صائب) نامگذاری شده‌ است، قرار دارد. صائب، شاعر بلند پایه سبک هندی، در حدود سال 1016 متولد شد و در سال 1086 هـ ق در اصفهان در گذشت و در باغ خودش به خاک سپرده شد.میرزا محمدعلی متخلص به صائب تبریزی و معروف به میرزا صائبا بود و از معروفترین شاعران عهد صفویه و از بزرگترین عارفان ایران زمین است. اگرچه اجداد صائب تبریزی اهل تبریز بودند اما خانواده صائب جزو هزار خانواری بود که به دستور شاه عباس اول صفوی از تبریز کوچ کرده و در محله عباس ‌آباد اصفهان ساکن شدند، این مردم را تبارزه (تبریزی‌ های) اصفهان می ‌نامیدند. صائب تبریزی پس از رسیدن به سن بلوغ به مکه و مدینه رفت و در بازگشت به مشهد سفر کرد. او به عزم مسافرت به هند، به هرات و کابل رفت و در سال 1042 هجری قمری به ایران بازگشت و در اصفهان ماندگار شد و شاه‌عباس دوم به او مقام «ملک‌الشعرایی» داد.صائب تبریزی شاعری کثیرالشعر بود، تا جایی که دیوان وی را تا دویست هزار بیت نوشته‌ اند. دیوان او مكرر در ایران و هندوستان چاپ شده است. صائب خط را خوش می ‏نوشت و به تركی نیز شعر می ‏سرود. از صائب مثنوی به نام قندهارنامه درباره جنگ‌ های شاه عباس و فتح قندهار به جا مانده ‌است.صائب تبریزی سبکی را به کمال رساند که چند قرن بعد از او سبک هندی نامیده شد. او اسلوب معادله یا «مدعا مثل» را بیش از دیگر شاعران همروزگارش به کار برده است. نازکی خیال و لطافت اندیشه و مضمون سازی های ظریف و معنی های بیگانه و باریک در شعر وی دیده می ‌شود. ابیات غزل وی استقلال معنایی دارند و در یک غزل از چندین موضوع سخن گفته است.خشک شدن رودخانه‌ کنار آرامگاه، خشکی درختان و باغ آرامگاه، وضعیت بد محوطه‌ اطراف بنا،‌ سقف آرامگاه، دیواره‌های اطراف سنگ قبر، یادگاری‌نویسی‌ها و آثار آتشی که بر جان ساختمان آرامگاه صائب افتاده، همه نشان از بی‌ توجهی و نادیده گرفتن این بنای تاریخی است که اشعارش شاعر مدفون در آن در بسیاری از نقاط دنیا شناخته می‌شود.

جاذبه های گردشگری اصفهان

موارد مرتبط

هتل های اصفهان

هتل های ایران

برچسب ها

ما را در گوگل حمایت کنید